உள் உறைந்த 
பனிக் கற்கள்..

மனம் மரத்து 
உடல் நடுங்கும் 
கடுங்குளிர் ...!

அருகிருந்து
கனகனப்பாய்
கதகதப்பைப்
போர்த்தும்
.
.
.

உன் சொற்கள் ..

-காலை வணக்கம்
மரியா சிவா ..

குளிரைப் போர்த்தியது
விடியும்வரை 
இரவு !

வலிந்து கவிழ்த்த உறைகள்
நெகிழ நின்றொளிரும் 
சுயம் ..!

காலை பயணம் துவக்க 
கதிரவன் அருகிருந்துக் 
கையசைப்பேன் ...

முகில்கள் உரசுகையில்
இடியொலி கேட்டு
ரசித்திருப்பேன்..

பின்னெழும் மின்னொளியை
சுட்டு விரலால்
தொடச் செல்வேன்.

சின்னஞ் சிறு மீன்களின்
சிமிட்டல் கண்டு
மெய்சிலிர்ப்பேன்.

இன்னபிற ஏக்கமெலாம்
ஈடேற ..

உடல் மறந்து பறவையாகி
உயரே .. உயரே
செல்கிறேன்

எல்லையிலா பெருவெளியில்
சிறகசைத்து..
சிறகசைத்து ..!
" இனிய காலை வணக்கம் "
- மரியா

கட்டியணைக்க யத்தனிக்கும்
கற்றூண் திண்மை – உன் 
கண்களில் ..!

இளங்கதிர் நின் 
சிறுகரங்கள் ஆணையில்
இடையின்றி இயங்கும் ,
புதுபூமியின் உதயம்
அருகில் , மிக விரைவில் !

காத்திரு கண்ணே ..!
நம்பிக்கைகள் பொய்ப்பதில்லை ..!
நம்பியவர் தோற்றதில்லை ..!!

செலுத்திடும் விசைதனில்
நிறுத்தல் இன்றி இயங்கிடும் ..
இறக்கைகள் உயரே பறந்திடும்...!

இடை விடா இயக்கங்களில்
எப்போதேனும் 
களைத்து சரிகையில்

இருப்பை உணர்த்தும்
உடலும் ,
மனம் அறியா
வயதும்.. !

- மரியா

இறுக்கம் சூழ் இலக்குகள் 
நிரப்ப தவிக்கும் ஆழங்கள். 
அமில சுரப்பில் 
அடிமனதில் புளிப்பேற 
அருகில் நெருங்கி
"அழுத்தம் தவிர்" என்றே 
மெல்ல தோள் உரசி
செல்லும் சிறுபறவை. ..!

-மரியா