அரைக்கையும் இல்லை
முழுக்கையும் இல்லை 

முழங்கை வரை தைத்து
மடித்து மடித்து
அரைக் கையாய்
ஏற்றிய சட்டை..

அணிந்தவரைத் தேடுகிறேன்
அப்பாவின் நினைவில்

கப்பலில் பயணிக்கும்
யோகம் வாய்க்கினும்
அலை நடுவே
தெப்பத்தில் ஏறி
தடுமாறி வீழ்தல் 
......வாழ்வென்பது..

கரிய முதலைகள்
கால் பற்றி
இழுக்கையில்
விரலிடை
நழுவும்
சிறு சிறு மீன்களுக்காய்
அழுது அரற்றுதல்
........வாழ்வென்பது.

கைக்கெட்டும்
தொலைவில்
கண் சிமிட்டும்
முத்துக்களை
புறக்கணித்து
கால் கடுக்க
சிப்பிக்கென
உழன்று வருந்துதல்
.......வாழ்வென்பது
# வாழ்வென்பது..

சீக்குப் பிடித்த சேவல்
காற்தடமென 
வளைந்த வரிகளும் 
நெளிந்த எழுத்தும் 
பால்யத்தில் ..

“ முத்துக் கோர்த்தது
போல எழுது ”
முட்டி மடிக்க
விழுந்த அடிகளில்
வளைந்த விரல்கள்
நடனமிட, நடனமிட
நளின அழகில்
மிளிர்ந்து ஒளிரும்
இளமை எழிலெனவே

வயதின் முதிர்வு நெருக்கிட
தளர்ந்து
கலைந்து
தனித்துவம் தொலைத்து
வாழ்க்கைக் களைப்பில்
இன்று
கம்பீரம்
களைந்ததென்
கையெழுத்து.

தொலைநோக்கு 
தவறுகையில்
உள் நோக்கி 
அங்கொளிரும் 
இறை வழி 
ஒளி பெறுவேன்.
****************


புலன்கள்
புலப்படுத்தா 
அப்பேரன்பின்
ஆழங்கள் ...!
அறிந்துணர்வதே
பிறவிப் பயன் !!

***********************

வீதியில்
ஓங்கி ஒலிக்கும் குரல்
'உப்பு உப்பேய "

ஒரு முறம்..!
இருவது பைசா நாணயம்..!

அம்மா
கையில் திணித்து
வாசலுக்குத் துரத்துகிறாள.

குவிய குவிய அளந்து
முறத்தில் போட்டபின்னும்
அள்ளிப் போடுகிறார்
மேலும் ஒரு கைப் பிடி
"கொசுறென"
.
நினைவில்
மிச்சமிருக்கும்
பளபள படிகமென
வெண்ணிற உப்பும் ..
அது தோற்கும்
அவர் புன்னகையும் .

தாரள மயமான
தாயகத்தில்
ஒருநாள்
காணமல் போனார் ..
எங்களூர் "உப்புக்காரர் "

பொய்க்கும் அனுமானங்களில்
பொதிந்துக் கிடக்கிறது
புதிரான வாழ்க்கை ...

பணி நிறைந்து 
இல்லம் திரும்பும் முன்
இருள் கவிகிறது..

செல்லும் வழி எல்லாம் 
இல்லங்களின்
முகப்பில் சுடர் விட்டு
ஜொலிக்கும்
வண்ண வண்ண நட்சத்திரம்..
ஒரு ராசகுமாரனின்
வருகைக்கு
கட்டியமாக ..!

பரணில் உறங்குகிறது
என் வீட்டு
சென்ற வருட நட்சத்திரம்..!

நெகிழித் தாள் நீக்கி
தூசு துடைத்து
செப்பனிட்டு
சின்ன மின்விளக்கு
உள்ளே பொருத்தி
தொங்க விட வேண்டும் ..
இன்றேனும்..!

உள்ளம் நம்புகிறது
குழந்தை போல..

விண்மீன் இல்லாத போதும்
வழி சொல்லாத போதும்
என் இல்லம் தேடி வருவார் ..!

வர வேண்டும் ..
அந்த ராசகுமாரன் ...!