தந்தையர் தினம்

என் தந்தையும் .. என் பிள்ளைகளின் தந்தையும்.!

உடுத்தும் வெள்ளை சட்டை ..
உள்ளம் அதனினும் வெண்மை.
கொண்ட செல்வம் ஏதும் இல்லை
எனினும்
கொடுத்து வாழ்ந்த குணம்..!

ஆலயம் , வீடு, கடை தாண்டி
வேறுலகம் கண்டதில்லை.
வறுமையில் செம்மையும்
எளிமையில் நிறைவையும் கண்ட
என் அப்பா அன்பு அப்பா !!

ஆச்சர்யம் ஆனால் உண்மை ..
என் பிள்ளைகளின் அப்பாவும்
என் அப்பாவும் .
ஒரே நூலில் நெய்த உன்னதங்கள் !
உறவுகள் போற்றும் வீட்டுப் பறவை !

கனவிலும் , நனவிலும்
எம்மை
மனதினில் சுமக்கும்
அன்பின் வடிவம்..

சுமைகளை தனக்கென வைத்து
சுகங்களை எமக்கே தரும்
இனிய உள்ளம்.!

நாணம் தடுக்கிறது ...!
என்ன சொல்ல
பெற்ற குழந்தைகள் போல்
நானும் மகளானேன்.!!
..தந்தையர் தின வாழ்த்துக்கள்..

பணி

பறந்துக் கொண்டே பறந்தேன் 
குறையில்லை ..!
கரைந்துக் கொண்டே 
பறக்கையில் 
கரைந்துக் கரைந்து 
புள்ளியானேன்..!

# இன்று பணி அப்படி.!!

இரயில் பயணங்கள் .

இரயில் பயணங்களில்
---------------------------------------
கரித்துகள் துப்பி
புகை கூண்டாய் விரைந்த
""சிக்புக் ...சிக்புக்" ரயில் போயின !

மின்னல் வேக
சதாப்திகள் சகாப்தம்
தூசியில்லா ஏசி பெட்டிகள்..
தும்பைப் பூ போர்வைகளுடன்..!

"நகர்கிற அரண்மனை"கள்
ராஜ கம்பீரத்துடன் ...

வரிசை நின்று
கால் கடுக்க பதிவு போய் .
இணையத்தில்
துண்டு போட்டு
சடுதியில் இடம் பிடிக்கலாம்..

எரிகிற அடுப்புடன்
நிதம் சமையல்....
உணவு வகை .... இரயிலை வீடாக்கும். !


மாறாதது ஒன்றேதான் !
சுவை , குணம் ..தரம் ...
அன்று போல் என்றும்
சாய் ....சாய் ...சாய்..!!!

Tag photoAdd loc

சிரிப்பு

உன்னத அமைதி சூழல்..
உயிர் உருக்கும் மெல்லிசை.
மெய் மறந்து 
இறை நிலை தொடும் தீவிரம்.

ஆயிரம் பக்தர் கூடிய
தேவாலய கூடம்..

சட்டென்ற “டப்” ஒலியும்
ஒற்றைக் குரல் சிரிப்பும்..

விழிகள் சில திரும்பி
புருவம் நெரிக்க..
கை கொட்டி நகைத்த
சுட்டிப்பயல்..!

நெஞ்சுக்குள் கேட்டதுவோ
மற்றோர் உரத்த சிரிப்பு .
அன்னை கையில் தவழும்
இறைமகன் நகைப்பு

#உடைந்த பலூன்.. குழந்தைகள் குதூகலம்.!

கருணை .

கதையல்ல ..நிஜம்..
ஒரு தவறு ....இரு தண்டனைகள் !!
எங்கள் பள்ளி , கல்வி, கட்டுப்பாடு, ஒழுக்கம் ..எப்போதும் முன்னணியில்...
ஒரு சிறுமி அப்போது வேலூர் சுற்றியிருக்கும் சிற்றூரில் இருந்து படித்தாள்.
5 கி.மீ நடந்து வந்துப் படித்தாள். ஆனால் மிக நன்றாகப் படிப்பாள்.. கவிதை, கட்டுரை போட்டிகளில் பங்கேற்று பரிசு வாங்கி விடுவாள்.

ஒரு நாள் காலை சரியான மழையில் , நனைந்தே வந்து சேர்ந்தாள்..பள்ளிக்கு தாமதம்.

கண்டிப்பிற்கு பெயர் போன H.M சிஸ்டர் பாரபட்சமின்றி ...
..”போய் இண்டர்வல் வரை வகுப்பில் பின்னால் நில்”
சொட்ட சொட்ட நனைந்து , . கைகள் விறைத்து , உடல் நடுங்கி... நின்றுக் கொண்டே ..
இரண்டாவது பீரியட் துவங்கியது.
செல்வராணி டீச்சர் வகுப்பு..முதற் கேள்வி “ ஏன் நிற்கிறாய்?”

விவரம் தெரிந்ததும் கடும் கோபத்துடன் கட்டளை பிறப்பித்தார்.
விடுதிக்கு அனுப்பி , உடை மாற்றி, டீ குடிக்க செய்து அமரவும் வைத்தார்.
சற்று நேரத்தில் வகுப்புக்கு வலம்வந்த H.M சிஸ்டர் கடுமையாய் டீச்சரைக் கண்டித்தார்.எங்கள் கண் முன்.!
கவலையே படவில்லை டீச்சரின் கருணை !


அதே பள்ளி , அதே மாணவி.. வேறு வருடம்.. வேறு HM.
மீண்டும் கால தாமதமாய் ..
இம்முறை தண்டனை “ இதுவரை நடத்தா English Poetry யைப் படித்து ஒப்புவித்து விட்டு செல்.?
அடுத்த நிமிடமே அந்த சிறுமி புத்தகத்தை கொடுத்து ஒப்புவிக்க..
“ வேறேது படிக்கவில்லை சொல்?” என
“ புத்தகம் வாங்கிய உடன் எல்லா English poetry யும் மனப்பாடம் செய்தேன் எதையும் கேளுங்கள்”

“ ஓடு ஓடு.. வகுப்பிற்கு” என்ற HM இடைவேளையில் மீண்டும் அச்சிறுமியை வரவழைத்தார்.
“ ஆங்கில இலக்கியம் எடுத்துப் படி. உனக்கு ஆர்வம் இருக்கிறது..” இது HM..“தமிழ் செய்யுட்களையும் நடத்தும் முன் படித்து வைத்திருக்கேன் “ என்றாள் சிறுமி.

இலக்கியம் படிக்கச் சொன்ன HM யோசனையைப் புறக்கணித்து அச்சிறுமி கணிதம் படித்ததாள். மத்திய அரசுத் துறையில் , கல்லூரி முடித்த சில மாதத்தில் பணி சேர்ந்தாள்.
இன்று இதன் மூலம் தன அனுபவத்தைப் பகிர்ந்துக் கொள்கிறாள்..
# ஆம் ....நான் தான் அச்சிறுமி.. ஒரே தவறுக்கு இருவித தண்டனைகளை பெற்றவள்..

ஆசிரியர் தினம் மட்டுமன்றி ஓவ்வொரு மழைதினமும் செல்வராணி டீச்சரை நினைவுப் படுத்தும்..... குடையும் செருப்பும் இல்லா காலத்தையும்.!
கல்வி மறக்கப் படலாம். !! காட்டப்பட்ட கருணை எப்படி மறக்கப்படும்?
புதிய கல்வியாண்டில் என் நண்பராய் அமைந்த அனைத்து கல்வியாளர்களுக்கும் வாழ்த்துக்கள்.. கருணையை கை விடாதீர்கள்.!!

—

ஊருக்குச் சென்ற கணவர்.

அடுப்பில் வழிந்தோடிய பால்..
அவனில் தீய்ந்துப் போன ரொட்டி..!
அவசர மறதியில் 
அணைக்க மறந்த மின்பெட்டி
பொசுக்கிய ஆடை ..!!
ஒலிக்கும் வாயிற்மணிக்கு
ஓடிக் களைத்த கால்கள்...
சாவி தெரியா சங்கடங்கள்.!

சின்னக் நினைவுறுத்தலும்
செல்லக் கோபங்களுமின்றி
வெறுமையாய் கழிந்த காலை!!
# ஊருக்குச் சென்ற கணவர்.

தாள்கள் .

கவிதை முதல் கணினி வரை!
கற்றல் தொடர்கிறது.
கற்றுக் கொள்ளா
கலையும் உண்டு ..காலம் நகர்கிறது.!
செலவழிக்கும் வித்தை !

சிறுதொகை தாண்டி
கைப்பையில் இருப்பதில்லை.
பயணங்களில்
“ எதற்கும் இருக்கட்டும்”என்றே

வற்புறுத்தும் பணத்தை
வாங்கிக் கொள்வேன்
வங்கியின் புதுத் தாளாய்..
பின் செலவழிப்பதுண்டு சிறுபிள்ளையாய்..

புத்தகமாய் , வார இதழாய் ..
குழந்தைகளுக்கு சாக்லேட் !
ஓட்டல் பரிமாறுவோருக்கு..
கார் நிறுத்த காவலாளிக்கு ..

யார் கேட்டாலும் .
மனமுவந்து ..மகிழ்வாய் !
புதிய தாள்கள்.

வயது முதிர்ந்த ஏழ்மை
ஒன்று ரயிலடியில் கை நீட்ட
புதிய பணம் நீட்டினேன்.
உற்றுப் பார்த்து சொன்னார்...
“ எங்கம்மா தந்தது...செலவழிக்காமல்
அம்மா நினைவாய் வைத்துக் கொள்வேன்.”

சற்றே சிலிர்த்தேன்.!
செலவழியாமல் அப்பணம் இருந்தால்...
அவர் நினைவில் நானிருப்பேன்
“ அம்மாவாய்” கொஞ்ச காலம்.!

Tag photoAdd location