அப்போதெல்லாம் ..

அப்போதெல்லாம் ..

வரப்புகளில் கொக்கு
வாய்க்காலின் நண்டு.

நீர்பரப்பில் 
இடை அசைத்து செல்லும்
வாத்து ..

தொழுவத்தில் பசு
தொடும் தூர அணில்.

கழுத்து மணியாட
குதித்தோடும் ஆடு

மூடித் திறந்தவுடன்
தாய் மடி நீங்கி
ஓடப் பார்க்கும்
கோழிக்குஞ்சு

'தோ ட்ருவி "
" இதான் தாக்கா "
"பவ் பவ் நாய்க்குட்டி "
" மியா மியா பூனை "

மகளின் மொழியில்
மழலை பேசி
அழுகை மாற்றிய
அழகிய காலங்கள்
மறைந்தன .. ..

இன்று ..

சுவர்கள் சலித்து,
பொம்மைகள் எறிந்து
வெளியில் செல்ல
எத்தனித்து
சிறுபாதம்
உதைத்தழுதாள் பாப்பா.

வாசலில் நின்றால்
கண்ணுக்கெட்டிய தூரம்
காரும், சைக்கிளும்
தென்பட
உச்சத்தில் சென்ற
அழுகை ..

சட்டென .
அடங்கியது
கைகொட்டி சிரித்தாள்
பாப்பா

சிரம் சாய்த்து
புறம் வந்த
காகம் பார்த்து ..
20-05-2014

இப்படியாய் நிகழ்ந்தது ..
-------------------------------------------
அலுவலகத்தில் ஒரு நாள் ..
“மேடம் ஸ்டேப்ளர் பின் இருக்கா ?” புதிதாய் மாற்றலில்
வந்தவர் கேட்கிறார்,
“தேடித் தரேன் ..” என்றேன் .

நிஜமாகவே தேடித்தான் தரனும். டேபிள் டிராயர் அவ்வளவு அடைசல்.

ஒரு வழியாய் குடைந்து , கண்டு பிடித்து தர 15 நிமிடம் ஆனது.
கொஞ்ச நேரம் கழித்து வேறேதோ கேட்க , மீண்டும் போராடி தேடி தந்தேன்.

மறுபடி ஒரு அழைப்பு ... , சிடுசித்து வைத்தேன்.

அடுத்த நாள் காலை ...
அலுவலகம் வந்து அமர்ந்த உடன்
“ உங்க டேபிள் டிராயர் சாவி கீழே இருந்தது’ என்று தந்தார் அதே நபர்.

தலையைப் பின்னால் நானே தட்டிக் கொண்டு திறந்துப் பார்த்தேன்.

அதிர்ந்துப் போனேன்.
மிக சீராக , அழகாய் அடுக்கப்பட்டு இருந்தது.
சின்ன சின்ன பெட்டிகளில் குண்டூசி , ஜெம் கிளிப் , ஸ்டேப்ளர் பின்...
எழுதும் பேனாக்கள், எழுதா பேனாக்கள் பிரிக்கப்பட்டு.
துண்டு சீட்டுகள் அடுக்கப்பட்டு ( சில கவிதைகளும் அடக்கம் )..
கார்பன் காகிதம் ஒரு ஒருகவரில்.
பாக்கெட் சைஸ் பைபிளும் , பாரதியார் கவிதைகளும் ஒருபுறம்..!
நாலணா , எட்டணா நாணயம் கூட ஒரு கண்ணாடி பெட்டியில் ..

ஒரு நன்றி சொல்லவில்லை.
கடுங் கோபத்துடன் முறைத்தேன்.
சிடுசிடுத்தேன் .

இது நடந்து முப்பது வருடமாகி விட்டது..
அந்த நண்பர் இன்னும் அப்படியேதான் இருக்கிறார்.

நான் அவசர அவசரமாய் கலைப்பவற்றை அடுக்கி தந்து கொண்டு ...
என்னுடன் ... என் கணவராக. ...!

அதே பொறுமை, அதே நிதானம், அதே புன்னகை..அதே நட்பு !

அதைவிட ஆயிரமாய் பெருகிய அன்பும், கனிவும்.....காதலும் ..!

முதற்பரிசு கூட நினைவில் இருக்கிறது ..
இவர் திருப்பதி சென்ற போது தேடி வாங்கிய அன்னைமேரி படம் போட்ட சாவி கொத்து. ..!
( அதைக் கொடுத்து விட்டு , திட்டு வாங்கிக் கொண்டார். )

தொன்று தொட்ட காலமாய்
தோற்ற காதல்களைப்
போற்றி விட்டோம் ..!
வென்று விட்ட காதலையும்
யாரேனும் பாடக் கூடும்
என்னைப் போல ..!

வாழ்த்துக்கள் ..
வாழ்த்துங்கள் ..!!

அன்று
நான் அச்சப் பட்டேன் ..

இன்று
என் மகள் அஞ்சுகிறாள்...

என்றேனும்
அவள் மகளேனும்
அச்சம் தவிர்க்க கூடும் ..

இரவின் வெளியில்
தனித்து இயங்க ..!!

ஒளிர்க இந்தியா ..!

முடிவில்லா தேடல்கள்.
முற்று பெறா இலக்குகள் ,,...

இடையறா வாதங்கள் 
ஈடேறா கவலைகள் ...

தொடர் வண்டியென
துரத்தல்கள்

ஒரு நாழிகை
உறைகையில்
உள் கவிழும் மௌனத்தில் .

ஒளிர்ந்திடும்
மனச்சுடர் ..!

சமரசங்கள் இல்லையேல் 
இனிமைகள் உணர்வதில்லை.

வளைவுகள் இல்லா பாதை 
நிலை கொண்டு சேர்ப்பதில்லை .

சரிவுகள்
உரைத்திடும்
உயரத்தின் உயர்வினை ..

இனிய நாள்.

மாற்றி எழுத வேண்டும்.

அலகில் சருகை சுமந்த 
குருவியாய் சமைத்த இல்லம் 

எப்போது பிரித்தாலும்
ஏதேனும் கதை சொல்லும் புத்தகம் .

அலமாரி சேலைகள் , அணிகள்

காத்து வைத்த
கண்ணாடி பாத்திரங்கள்.

உற்ற தோழியாய்
உடன் ஆடிய ஊஞ்சல் ..

என் பெயர் சொல்லும்
இன்னபிற பொருள் எல்லாம்

மாற்றி எழுத வேண்டும்.
நான்
மரிக்கும் முன் ..

எதற்கும் முன்

ஆண்டாண்டாய் காணும்
அவலங்கள் மூட்டிவிட்ட
நெஞ்சின் தணலை
நீர்த்திடா சினத்தை

மற்றும் ஒரு தலைமுறைக்கு
மாற்றி எழுத வேண்டும்.!

மாற்றம் காணாமல்
நான்
மரிக்கும் முன்.

இருள்சூழ் வானில் 
எழும் மின்னொளியென
எழிலான “தீபம் “ என்
இல்ல மாடத்தில் சுடர்விட வருகுது...

இருகரம் ஏந்தி
இடையின்றி இறைஞ்சினேன்.
அளவிலா இறையின் கருணை
அமுதென பொழிந்தது ..

இழைத்திட இழைத்திட
மணக்கிற சந்தனமாய்
மனமெல்லாம் சுகந்தம்

"மகிழ்வென" ஒரு சொல்லில்
.உரைத்திட முயன்றேன் ...
பெருகிடும் களிப்பில்
கடலென பொங்கித்
தணிகிறேன்...!