இருள்சூழ் வானில் 
எழும் மின்னொளியென
எழிலான “தீபம் “ என்
இல்ல மாடத்தில் சுடர்விட வருகுது...

இருகரம் ஏந்தி
இடையின்றி இறைஞ்சினேன்.
அளவிலா இறையின் கருணை
அமுதென பொழிந்தது ..

இழைத்திட இழைத்திட
மணக்கிற சந்தனமாய்
மனமெல்லாம் சுகந்தம்

"மகிழ்வென" ஒரு சொல்லில்
.உரைத்திட முயன்றேன் ...
பெருகிடும் களிப்பில்
கடலென பொங்கித்
தணிகிறேன்...!

அலையாடும் கடலென
மலை மேவும் காற்றென
இகம் விரவும் ஒளியென
இதழ் விரியும் மலரென

இவையான
இயற்கை நிகழ்வென
இயல்பாக வர வேண்டும் ..
எமக்கான
உரிமையும் ,விடியலும் ..

உயரும் கரத்தினின்று
வழிவது அமிழ்தே எனினும்
வணங்கிப் பருக
வாய்ப்புகள் இல்லை ..!

என்றும்
யாசிப்பை விழைவதில்லை
அரசிகள் ... !

உஷ்....

பாப்பா படிக்கிறாங்க ..!

அதிகாலை சென்னைப் பயணம் ..

குளிரும் இருளும் விரவும் பொழுதில்
கார்ப் பயணம் வெகு சுகம்..
கருமை கலைந்து சாமபல் பூக்கும்
சாம்பல் மறைந்து வெள்ளியாகும்
திட்டு திட்டாய்
சின்ன மேகங்கள் பின் நகர
தங்க நிற கதிரவன்
மெல்ல
தலைதூக்கும்
கணத்தைத் தரிசிக்க வேண்டும்...

- இனிய அதிகாலை வணக்கம் 

புரிதலின் 
நிறைவில் 
பூக்கிற 
முறுவலின் 
இடனறிந்து 
இறங்கி
நலம் கேட்கும்
அறிவற்ற கண்ணீரை
நெறி செய்யவோ ?
அன்றி
“ போகட்டும் “ என
புறக்கணிக்கவோ ?

சிறகசைத்து... 
சிறகசைத்து ...
பறக்கிறேன்.. 
காற்றின் திசையில் ..!

“எப்படி இருக்கே ? “என 
நலம் உசாவும் 
தொலைபேசி அழைப்பு 

“ சாப்டாச்சா ? “ 
ஒற்றைசொல்லில்
கட்டி வைக்கும் குறுஞ்செய்தி ..

நடுவில் தொலைந்த
நட்பொன்று இடும்
நிலைத் தகவல் விழைவு

புகைபடத் தொகுப்பில்
உறைந்திருக்கும்
குறும்பும் குழந்தைமையும்
கொஞ்சும்
மகனின்
சிறுவயது வெண்சிரிப்பு.

மகளுடன் அலைப் பேசுகையில்
பின்னணி இசையென
“ ரியா”வின் குரல்..

நினைவுகளை மீட்டும்
எண்பதுகளின் பாடல் ..!

ஈரம் சுமந்த
கவிதை ..

இது போன்ற
ஏதோ ஒன்று
போதும் ..
என் நாளை இனிமை யாக்க !